En altijd maar verlangen - Frénk van der Linden

Frénk van der Linden

En altijd maar verlangen
Luitingh Sijthof, 2021, 240 p.

In En altijd maar verlangen blikt Frénk van der Linden door middel van brieven aan zijn ouders terug op zijn eigen kinderjaren en de onderlinge relaties binnen het gezin. Het resultaat is een open, eerlijk en herkenbaar portret van een ouder-kindrelatie. Het boek is een verzameling scènes uit een onmogelijk huwelijk, even innig als indringend beschreven in brieven van een zoon aan zijn overleden vader en moeder. Na een bittere scheiding wisselden zij veertig jaar lang geen woord meer met elkaar. Onderhuids leefde het verlangen voort, tot de dood aan toe. Frénk van der Linden schetst hoe een bewogen verleden blijft bewegen, en hoe we tot onze laatste zucht in gesprek blijven met onze ouders of we het willen of niet. Heel veel lezers zullen zich herkennen in deze beschrijvingen van zichzelf als kind. vriend. Als beschouwer soms als lijdend voorwerp bij de soms onbegrijpelijke handelswijze van hun ouders.

Links genoemd in de leeswijzer