Ambitie & ondergang

De prachtige, schitterende façade van de Bourgondische tijd, heeft een gruwelijke achterkant. Symbool hiervoor staat het verhaal van Pierquin/Pieter Lanchals die opklom van loopjongen tot topambtenaar van Maximiliaan van Oostenrijk maar uiteindelijk op 22 maart 1488 onthoofd werd op een schavot op de Grote Markt van Brugge. Het boek toont de werkelijkheid van het Bourgondische bestuur. Hoe de harde brute onrechtmatige, maar tegelijkertijd ook vernieuwende werkelijkheid van het Bourgondische bestuur eruitzag. Het toont de wording van het huidige Nederland met z’n grondwettelijke, centrale bestuur. Het gaat niet alleen over edelen, ook de burger komt aan het woord. Het geeft een beeld van de burgerij en soms van de zeer grote arme onderlaag van de bevolking in de periode 1470-1500. Het centralistische bestuur van de Bourgondiërs legt volgens de auteur het fundament voor de Opstand van 1568 met de Nederlandse zelfstandigheid tot gevolg. Dat alles laat het boek _Ambitie en Ondergang_ bijzonder duidelijk zien. De dood van Lanchals was een eindpunt in de strijd van de onderdanen tegen het machtsspel van de vorst en zijn onverzadigbare financiële honger. Een strijd die de burger, uiteindelijk, zou verliezen. Lanchals bepaalde mede het financiële beleid. Zo kwam hij in contact met vorsten prelaten hoge edellieden en met de grote Italiaanse bankiershuizen. Zijn naam zou in de 19e eeuw zelfs nog verbonden worden aan een legende over de verplichting die Maximiliaan ingevoerd zou hebben, waarbij de Bruggelingen verplicht werden ‘ten eeuwigen dage’ langhalzen (Lanchals) oftewel zwanen op de Reien te onderhouden. Pieter werd zelfs opgenomen in verscheidene zeer prestigieuze broederschappen. Hij inde de belastingen in Vlaanderen, Zeeland en Holland en maakte daarmee ook steeds meer vijanden. De zeer kostbare uitbouw van de Bourgondische centrale staat moest door de onderdanen betaald worden. Over die strijd gaat het in dit prachtig vormgegeven boek met zijn meer dan schitterende, duidelijke illustraties.