Anatomie van het atelier

Al in het voorwoord van _Anatomie van het atelier_ buitelen de poëtische zinnen over elkaar heen. Zo poëtisch en tegelijk aards als het werk van William Kentridge is, zo poëtisch en ook aards is dit boek en zijn onderwerp: het atelier als vrijplaats voor de kunstenaar. Het atelier is de ontstaansplek van de kunst, de plaats waar het maakproces zich afspeelt. Kentridge speelt daar met zijn materialen die letterlijk aards zijn in hun oorsprong: houtskool, zwarte inkt, papier, en door zijn technieken: vegen, kwasten, gieten, scheuren, plakken. De verhalen die hij maakt door animatie en stop-motion zijn poëtisch, hoewel de wortels vaak liggen in de modderige en bloederige geschiedenis van het Afrikaanse continent. Zijn werk is inmiddels wereldberoemd en ontzaglijk groot en veel: films, sculpturen, voorstellingen, operadecors, immense projecties. Dit boek is gebaseerd op een serie lezingen die Kentridge gehouden heeft in Oxford in 2024, maar die al tijdens de covid-pandemie gepland stonden. Veroordeeld tot een langdurig verblijf in zijn atelier heeft hij zichzelf en die plek tot onderwerp gekozen en daar later ook een serie van negen korte animatiefilms over gemaakt met als titel: _Self-Portrait as a Coffee Pot_ (2022). Deze serie films is een verbeelding van dit boek en net zo prachtig. Zijn plezier in het maken en het optimisme van waaruit hij kunst maakt zijn onmiskenbaar in zijn werk, en in dit boek.