Bernhards oorlog

In Bernards oorlog beschrijft Dik van der Meulen het wonderlijke en niet zelden spectaculaire leven van Prins Bernard in de Tweede Wereldoorlog. Tijdens zijn ballingschap in Londen beleefde hij een komeetachtige carrière. Bernard klom, mede door toedoen van Koningin Wilhelmina, binnen vier jaar op tot luitenant-generaal, en werd hij bevelhebber van het georganiseerde verzet in Nederland. Hoe was dit mogelijk? Het boek bevat tal van nieuwe inzichten in het doen en laten van de Prins in de oorlog. Van der Meulen beschrijft hem als een complexe figuur, die opportunisme koppelde aan doodsverachting. Een man die egocentrisch was en tegelijk loyaal aan zijn vrienden, hoewel niet altijd aan zijn echtgenote. Het laat bovenal zien dat Bernard, mede door toedoen van Koningin Wilhelmina, een aanzienlijk veiligheidsrisico was.