De Ondergedoken Camera

De Ondergedoken Camera is de naam die na de Tweede Wereldoorlog werd gegeven aan een groep in Amsterdam werkzame fotografen die in het geheim de gevolgen van de Duitse bezetting en het verzet vastlegden. Onder leiding van fotograaf Fritz Kahlenberg en verzetsman Tonny van Renterghem legden zij de ellendige leefomstandigheden vast van Amsterdammers tijdens de Hongerwinter van 1944-1945. Via sluipwegen stuurden ze hun foto's naar Londen om de Nederlandse regering in ballingschap te doordringen van de noodzaak van voedseldroppings. Na de oorlog kregen fotografen als Emmy Andriesse, Cas Oorthuys, Ad Windig en Krijn Taconis brede bekendheid. Het historisch unieke materiaal – negatieven, originele fotoafdrukken, albums en fotoboeken – vormt een onmisbare herinnering aan de Hongerwinter, het vervalsen van persoonsbewijzen, de onderduik, de illegale pers, sabotageacties, oorlogsschade en uiteindelijk de bevrijding door de Geallieerden. Tijdens de bezetting golden voor fotografie en cameragebruik strikte regels. Het risico om betrapt te worden was groot en gevaarlijk, zeker toen eind november 1944 het maken van foto's in de openbare ruimte werd verboden. Toch namen de fotografen van De Ondergedoken Camera na ‘Dolle Dinsdag’ (5 september 1944) meer risico’s dan ooit: in de laatste, zware wintermaanden van de bezetting werd er meer gefotografeerd dan voordien. _De Ondergedoken Camera_ is geïllustreerd met 238 zwart-witfoto's, waarbij zoveel mogelijk gebruik is gemaakt van oorspronkelijke afdrukken en van originele negatieven. Het boek laat zien dat de foto's naast hun historische waarde ook blijvende artistieke betekenis hebben. Ze vormen een belangrijk hoofdstuk in de geschiedenis van de Nederlandse fotografie.