De pest

_De pest_ is een verrassend moderne roman waarin Camus beschrijft hoe een samenleving zich gedraagt als zij bedreigd wordt door een besmettelijke ziekte die uiteindelijk leidt tot volledige isolatie van de zieken en hun verwanten. Camus gebruikt de roman om zijn ideeën over het actief fatalisme over te brengen: het bestaan mag soms absurd zijn en in de werkelijkheid zal het nooit echt goed komen, maar dat ontslaat je niet van de verantwoordelijkheid om je in te spannen voor verbetering. De term wordt voor het eerst gebruikt door pastoor Paneloux, maar het is vooral dokter Rieux, de schrijver van deze ‘kroniek’, die er zijn motivatie uit haalt. Opvallend is dat vrijwel alle personages in de roman een wezenlijke verandering doormaken doordat zij deze crisissituatie hebben moeten meemaken. De pest wordt hier ook als metafoor gebruikt voor de strijd tegen de nazi’s en het leven in de afgeslotenheid van de concentratiekampen; ‘de bruine pest’. Bovendien wordt de moderne tijd ook als een ‘pesttijd’ aangeduid. In de roman spelen verschillende thema’s een hoofdrol: de eenzaamheid van de mens in zijn lijden, de onwetendheid die de mens tot het kwaad verleidt, het onvermogen om liefde in taal te vangen en de onmogelijkheid voor de mens om blijvend empathie te voelen voor het lijden van de mens. Dokter Rieux en zijn vriend Tarrou voeren diepgaande gesprekken over deze onderwerpen en ook hun stellingname ten aanzien van de doodstraf speelt in de roman een belangrijke rol.