Het jachtgeweer

In deze novelle, een raamvertelling, raakt de naamloze verteller betrokken bij het leven van ene meneer Misugi doordat hij een gedicht instuurt voor een tijdschrift. De dichter krijgt een reactie van Misugi die hem drie door vrouwen geschreven brieven stuurt. De eerste is van de dochter van Mitsugis maîtresse die vertelt hoezeer zij van hem walgt. De tweede is van de bedrogen echtgenote, die uitlegt dat ze op de hoogte was van zijn bedrog en echtscheiding voorstelt. De laatste brief is van Saiko, de maîtresse, geschreven vlak voor haar zelfgekozen dood. Voor haar was hun verhouding pure zonde. Na het lezen staart de verteller " ... leunend op het raamkozijn zonder enige reden de duisternis in." Inoue is erin geslaagd elke vrouw haar eigen taal te geven en laat de lezers peinzen over de onkenbare gevoelswereld van de ander. Een Japans juweeltje, fijnzinnig en trefzeker van taal.