Honderd jaar eenzaamheid

Honderd jaar eenzaamheid is een episch boek van de Colombiaanse schrijver en Nobelprijswinnaar Gabriel García Márquez (1927-2014), waarin de geschiedenis van vijf generaties van de familie Buendia wordt beschreven. José Arcadio Buendía trok in zijn jonge jaren met zijn mannen en hun vrouwen en kinderen over de bergen op zoek naar een toegang tot de zee. Toen dat doel onbereikbaar bleek, stichtte hij het dorp Macondo; ze waren al 26 maanden onderweg. Behalve door de literaire stijl wordt dit boek gekenmerkt door fantastische verhalen, magisch-realistische verschijnselen, de beschrijvingen van personages en hun onderlinge relaties, diverse sociale milieus, waaronder zigeuners, van oorlog, rampen, liefde, passie, eenzaamheid, bijgelovigheid, incest en de mogelijkheid van het krijgen van kinderen met varkensstaartjes. Het boek eindigt bij de laatste van de familie Buendía en het verval van het dorp Macondo. Er is dan een tijdperk beschreven van ongeveer 100 jaar.