Koud genoeg voor sneeuw

In de herfst reizen een dochter en een moeder naar Tokio. Ze lopen ’s avonds langs de grachten, schuilen voor de tyfoonregens, delen maaltijden in kleine restaurants en bezoeken galeries volgens een door de dochter opgesteld programma. Al die tijd praten ze; over het weer, over horoscopen, over familie, migratie en herinneringen. _Koud genoeg voor sneeuw_ is een verstilde, subtiele roman die je langzaam binnendringt. Bedrieglijk eenvoudig vertelt Jessica Au een verhaal over een moeder en dochter die samen door Japan reizen, maar eigenlijk langs elkaar heen bewegen. Wat er niet wordt gezegd is minstens zo belangrijk als wat er wel op de pagina staat. Au schrijft poëtisch en gedetailleerd – een hotelkamer, een maaltijd, een wandeling door een winterse stad – alles heeft betekenis. De sfeer is melancholisch zonder zwaar te worden. Integendeel: er schuilt iets troostends in de stilte van dit boek, alsof het je uitnodigt om langzamer te lezen en beter te kijken. Een aanrader voor lezers die houden van fijne observaties en romans, die je nog lang bijblijven als je ze uit hebt.