Pierrot lunaire

In opdracht van de actrice Albertine Zehme componeerde Arnold Schönberg (1874-1951) in 1911/1912 muziek bij eenentwintig vanuit het Frans naar het Duits vertaalde gedichten. Ze gaan over de tragische clown Pierrot uit de Commedia dell'arte, het Italiaanse zeventiende-eeuwse volkstheater. In de meeste gedichten spelen maan en maanlicht een rol. Schönberg laat de tekst vertolken door Sprechstimme (spreekstem), een vocale techniek die het midden houdt tussen spraak en zang. De stem wordt begeleid door een klein, gevarieerd instrumentaal ensemble. Schönberg heeft zich in Pierrot Lunaire losgemaakt van allerlei tonale regels die de achttiende en negentiende eeuwse muziek kenmerken. Zowel Schönbergs expressionistische muziek als de instrumentatie van het stuk verbaasden het publiek, maar Stravinsky en Puccini bewonderden de door Schönberg vernieuwde traditie. Tegenwoordig is Pierrot Lunaire een standaardwerk van de modern-klassieke muziek.