Publieke dingen

In de 18e eeuw werd in Haarlem de centrale waterput gezamenlijk beheerd door buurtbewoners. Buren kwamen samen om het beheer te bespreken en zorgden voor hun gedeelde goed. Deze zorg gaf hen een gevoel van gemeenschap en saamhorigheid. Tegenwoordig zijn we steeds meer zorg voor dit soort gedeelde goederen kwijtgeraakt, omdat meer en meer producten worden geprivatiseerd. In onze huidige samenleving houden we ons niet veel bezig met de dingen in onze democratie. Wanneer we over democratie spreken, hebben we het vooral over mensen en procedures. In _Publieke dingen. Democratie ontregeld_ pleit politiek filosoof en hoogleraar Bonnie Honig voor een herwaardering voor deze publieke goederen. De lezer leert zijn begrip van de democratie te herontdekken. Honig zet onze samenleving in een nieuw daglicht, waarin zij een materiële kant van ons systeem belicht waar we in het dagelijks leven niet zo snel aan denken. Met behulp van onder andere Hannah Arendt en D.W. Winnicott ontwikkelt ze een denkraam waarin we de democratie niet alleen zien als een systeem van regels, maar als iets tastbaars en iets wat we delen. Democratie leeft in de gedeelde ruimtes en gezamenlijke goederen. Tegelijkertijd romantiseert Bonnie Honig dit publieke domein niet, en erkent zij de historische ongelijkheid en uitsluiting van bepaalde groeperingen. _Publieke dingen_ daagt ons uit om te reflecteren over de vormgeving van ons democratisch stelsel en de impact van het verlies van de publieke dingen op ons burgerschap en onze gemeenschap. Bovendien zet het aan tot nadenken over onze verantwoordelijkheid en de ongelijkheid in de democratie en haar dingen.