Van oude menschen, de dingen, die voorbij gaan…

De stokoude mevrouw Steyn de Weert in Den Haag wordt dagelijks bezocht door de bijna even oude heer Takma, en de oude dokter Roelofsz. Gedrieën torsen zij - voornamelijk zwijgend - een gruwelijk geheim, uit hun gezamenlijke verleden in Nederlands-Indië. Zij denken dat mee te nemen in hun graf, maar als de kleinzoon van de oude mevrouw gaat trouwen met de kleindochter van de oude heer speelt het verleden op, lekt het geheim uit. De karakters en daden van de oude garde drukken hun stempel op de volgende generaties. Dit naturalistische en psychologische familiedrama, met thrillerachtige aspecten, is één van de meest bewonderde romans van Couperus, en draait vooral om angst: voor de dood, de uiteindelijke afrekening, terwijl de angst om oud te worden zelfs het jonge bruidspaar kwelt. In de bruidegom (Lot!) lijkt Couperus zichzelf te hebben geportretteerd.