Aleksandra
Lisa Weeda
In dit debuut vertelt deze jonge Nederlandse schrijfster de geschiedenis van haar Oekraïense familie. Lisa’s grootmoeder Aleksandra werd op achttienjarige leeftijd, net als ruim een miljoen andere Sovjetmeisjes, tijdens de Tweede Wereldoorlog gedeporteerd naar Duitsland om als ‘Ostarbeiterin’ te gaan werken in de oorlogsindustrie. Na de oorlog kwam ze met haar Nederlandse man en twee kinderen in ons land terecht. Lisa hoort dit verhaal pas goed op haar drieëntwintigste en gaat dan een reis maken naar de geboortegrond van haar grootmoeder in Oost-Oekraïne. In haar verbeelding komt ze daar haar overgrootvader Nikolaj tegen, een Don Kozak, die in 1953 is overleden en zijn dochter na haar deportatie nooit meer heeft gezien. Samen met hem gaat Lisa op zoek naar haar neef Kolja, die tijdens een nieuw politiek conflict werd vermoord.