De laatste dagen van Barbarije

‘Bloeddorstige fanatiekelingen en ondoorgrondelijke moslims’, zo stonden de Noord-Afrikaanse kapers bekend bij Europeanen in de 19e eeuw. Een zeeman buitgemaakt door piraten uit wat in die tijd Barbarije werd genoemd, wachtte een ellendig slavenbestaan. Zeelieden die het geluk hadden vrijgekocht te worden, verhaalden over smerige gevangenissen en hard werken. De kaperij schaadde de zeehandel en belastte Europese landen. Kaapvaart was destijds echter een legitiem middel in oorlogstijd en kon alleen met een vredesverdrag en jaarlijkse betalingen gestopt worden. Na het einde van de napoleontische oorlogen (1814) werd Europese veiligheid een gemeenschappelijk belang en de bestrijding van kaapvaart gezien als een gedeeld probleem. Europese landen zetten diplomatieke en militaire middelen in om de Noord-Afrikaanse leiders hun eisen op te leggen. Verzet van de Noord-Afrikaanse heersers riep steeds ingrijpender veiligheidsmaatregels op. De strijd tegen kaperij leidde uiteindelijk tot de Franse controle over de Noord-Afrikaanse kust vanaf 1830. Dit levendig geschreven boek vertelt u over deze geschiedenis. U maakt kennis met allerlei betrokkenen: ministers van (grote) Europese landen, diplomaten, de dey van Algiers, marinecommandanten, gekaapte handelaars en hun ongeruste achtergebleven vrouwen. Vernieuwend is dat De Lange de strijd plaatst in het kader van de Europese veiligheidsstructuur die tot stand kwam vanaf het Congres van Wenen in 1815. Hij beschrijft ook hoe de Noord-Afrikaanse leiders keken naar de Europese eisen. Een actueel thema aangezien veiligheid nog steeds een belangrijke rol speelt in de internationale verhoudingen als oproep tot actie of rechtvaardiging van beleid.