Awater

Martinus Nijhoff (1854-1953) studeerde rechten en letteren en werkte lange tijd als criticus bij de Nieuwe Rotterdamsche Courant. Nijhoff staat bekend om zijn eenvoudige stijl en het gewone heldere woordgebruik. Veel van zijn regels worden nog steeds onthouden en geciteerd.
Het lange gedicht beschrijft een man die Awater heet en een ik-figuur, die heel goed Nijhoff zelf zou kunnen zijn. Deze ik-figuur is op zoek naar een reisgenoot en daarom volgt hij Awater door de stad om hem te observeren. De mannen kennen elkaar niet en slechts een keer is er even oogcontact. Tenslotte vertrekt de ik toch alleen op zijn reis.
Het gedicht bestaat uit acht lange strofen en het is letterlijk te lezen maar zit ook vol met symbolische betekenissen.